Contact

Begin april zijn er eindelijk echt afspraken gemaakt voor jou om te gaan wennen op het reguliere kinderdagverblijf, vanaf april 2004 ga jij twee dagen per week naar het Peuterpalet. Je komt in dezelfde groep als Gideon, de Heksenketel. De donderdagen, totdat Gideon vier jaar wordt, zullen jullie samen naar deze groep gaan. Wat een positieve verandering. Eén dag per week zul jij nog tot en met juni naar de Schavuiten gaan, want tot dan hebben wij nog recht op PGB (persoonsgebonden budget).

Zelf kijk ik uit naar deze verandering van kinderdagverblijven: het is weer een grote stap richting normaal. Aangezien jij vaak meegaat om Gideon te halen en te brengen naar en van het kinderdagverblijf ken jij de leidsters al een beetje en ben jij iedere keer (nog meer) geïntrigeerd door het speelgoed, daar, en wil dolgraag blijven. Wij verwachten dus eigenlijk geen problemen met het wennen bij de (peuters en leidsters van) Heksenketel. De leidsters laten ons overduidelijk blijken dat zij het vertrouwen dat wij in hun stellen door Abigaël aan hun zorgen toe te vertrouwen enorm waarderen, en zij zullen heel erg hun best doen om goed voor jou te zorgen. Gevoelsmatig en professioneel neem jij ook nu al een bijzonder plekje in bij hun en ook straks op de groep. Het is voor het eerst voor de leidsters dat zij in hun professionele carrière een kindje met een chronische hartafwijking aan hun zorgen krijgen toevertrouwd.

Medio april ben jij al weer een tijdje aan het kwakkelen. Echt ziek ben je niet. Maar je hebt al wel een paar weken lichte verhoging, erg verkouden, hoesten. De situatie verbeterd niet echt, maar verslechterd heel, heel langzaam. Bij vlagen ben jij ook veel blauwer dan voorheen, af en toe zijn jouw voetjes helemaal paars en koud.

Het word mij, in deze periode, duidelijk dat jij fysiek niet mee kunt komen met gezondere leeftijdsgenootjes. Of zoals een vriendin het verwoordt: ‘Bij de Schavuiten (verpleegkundig kinderdagverblijf) is Abigaël de beste van de slechtsten, en op Heksenketel (regulier kinderdagverblijf) is zij de slechtste van de besten.’ Ook door deze fase zullen wij, zal ik heen moeten en is een stap in het accepteren dat jij fysiek anders bent dan heel veel andere kindjes. Juist omdat jij het zo goed deed en doet bij de Schavuiten en in huis, is het lastig om te erkennen dat jij op dit moment buitenshuis niet mee kunt komen met leeftijdsgenoten.

Met Pasen waren wij, zoals al een paar jaar, met vrienden en hun vier kinderen in Dalsmholte. Hun dochtertje van dezelfde leeftijd banjerde buiten en jij was steeds na tien minuten buiten te zijn geweest weer binnen, om op adem te komen. Deze observaties zijn gevoelsmatig erg confronterend. Juist omdat 'iedereen' zo tevreden is over jouw motorische ontwikkelingen. Binnenshuis doe jij in zijn geheel niet onder voor leeftijdsgenoten. Ten opzichte van leeftijdsgenoten en oudere peuters en kleuters eet jij ontzettend goed en veel, iets waarop andere ouders soms weer afgunstig zijn. Zo is er altijd wat ...

In deze zelfde periode ligt (ziekenhuis)vriendin A. al weer enige weken in het ziekenhuis en ook achterneef G. is niet lekker, hij wordt thuis behandeld met antibiotica. Allebei zijn zij aan het kwakkelen met de luchtwegen, of is het toch ook bij hen de algehele slechtere weerstand? Omdat wij ons toch zorgen maken, bellen wij met het LUMC en mag jij je melden op de poli (23 april 2004). Eerst bij onze eigen kindercardiologe, die van de gelegenheid gebruik maakt om jou zelf te echoën: jouw hartje doet het gezien de omstandigheden goed, is haar conclusie. Maar wanneer blijkt dat jouw oortjes weer onrustig zijn, wil zij dat jij toch ook gezien wordt door een KNO-arts, voor een second opinion. Bij onze KNO-arts kunnen wij direct terecht. Hij bevestigd de diagnose: een ooronsteking, een keelontsteking en misschien ook wel een longontsteking. Behandeling: twee weken antibiotica, in een forse dosis, thuis. Zoals altijd reageer jij goed op de antibiotica en na 24 uur ben je al weer aanzienlijk opgeknapt.